Rozprawa rozwodowa odbywa się przy drzwiach zamkniętych, bez udziału publiczności, chyba że obie strony żądają publicznego rozpoznania sprawy, a sąd uzna, że jawność nie zagraża moralności. Podczas rozprawy na sali mogą być obecne strony, a także ich pełnomocnicy. Mogą również na miejscach dla widowni znajdować się na każdą ze stron postępowania po 2 osoby zaufania publicznego – warto z nich korzystać, pomimo, że nie mogą zabierać głosu w sprawie, powinny wszystko słuchać i notować oraz zgłaszać ewentualne uwagi do protokołu, dodatkowo ciężej przy obecności osób zaufania publicznego jawnie dyskryminować i ustawiać orzeczenia bądź wyroki. 

Posiedzenie odbywa się w składzie trzyosobowym, na czele którego stoi przewodniczący, będący sędzią zawodowym. Oprócz niego orzeka również dwóch ławników. Przewodniczący kieruje przebiegiem całej rozprawy.

Samo posiedzenie sądowe w sprawie rozwodowej rozpoczyna się po wywołaniu sprawy przez protokolanta według kolejności przewidzianej na wokandzie. Wokanda wymienia skład sądu, salę rozpraw, godzinę rozpoczęcia danego posiedzenia, sygnaturę akt sprawy, przedmiot sprawy i oznaczenie stron.

Następnie przewodniczący sprawdza obecność osób wezwanych i zawiadomionych o rozprawie, czyli ustala czy stawiły się strony i świadkowie. Sąd sprawdza ich dane osobiste, weryfikując dowód osobisty lub inny dokument potwierdzający tożsamość. Posiedzenie na rozprawie rozwodowej odbędzie się nawet, jeśli nie stawi się na nie jeden z małżonków.

Na rozprawie sąd pyta o stanowisko stron oraz czy decyzja małżonków w przedmiocie rozwodu jest ostateczna. Jeżeli skład orzekający poweźmie co do tego wątpliwości, skieruje strony do mediacji. To samo sąd może uczynić w celu ugodowego załatwienia spornych kwestii między małżonkami, które dotyczą zaspokojenia potrzeb rodziny, alimentów czy sposobu sprawowania władzy rodzicielskiej.

Jeżeli obydwoje z małżonków są zgodni co do rozwiązania małżeństwa, wówczas postępowanie rozwodowe przed sądem może zostać zakończone już na pierwszej lub drugiej rozprawie. Dzieje się tak wówczas, gdy małżonkowie nie wnoszą o orzeczenie winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego i nie posiadają wspólnych małoletnich dzieci. W przypadku, gdy sąd musi orzec chociażby o władzy rodzicielskiej, alimentach i kontaktach z dzieckiem wówczas konieczne jest przeprowadzenie postępowania dowodowego związanego z tymi zagadnieniami. W takiej sytuacji sąd zarządza przeprowadzenie przez wyznaczoną osobę wywiadu środowiskowego w celu ustalenia warunków, w których żyją
i wychowują się dzieci stron. Odbywa się to z reguły na drugiej rozprawie rozwodowej.
W tym samym postępowaniu rozwodowym małżonkowie nie mogą też dokonać podziału majątku wspólnego. Podział majątku można przeprowadzić w osobnym postępowaniu przed sądem lub – w przypadku zgody między stronami dokonać tego u notariusza.

Postępowanie dowodowe

Postępowanie dowodowe, mające na celu stwierdzenie zupełnego i trwałego rozkładu pożycia bądź orzeczenie winy małżonka przeprowadzane jest po informacyjnym wysłuchaniu stron. Sąd może ograniczyć się do przesłuchania tylko jednej ze stron w wyjątkowych sytuacjach, np. gdy jeden z małżonków posiada miejsce stałego pobytu poza granicami kraju, a także w sytuacji, gdy strona nie stawia się na wezwania sądu bądź odmawia złożenia zeznań.

W ramach postępowania dowodowego strony przedstawiają przed sądem swoje żądania, wnioski, twierdzenia i dowody na ich poparcie. Żądania dotyczą przedmiotu sprawy i jej rozstrzygnięcia, a wnioski odnoszą się do kwestii formalnych (np. wniosek o odroczenie rozprawy). W toku procesu strony mogą zgłaszać wszelkie dowody. Mogą wnosić do sądu o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, dokumentów czy biegłych. Każdy z małżonków musi samodzielnie udowodnić wiarygodność swoich twierdzeń z których wywodzi skutki prawne. Najpierw czyni to powód, a następnie pozwany.

W trakcie postępowania dowodowego sąd dokonuje ustaleń dotyczących okoliczności rozkładu pożycia małżeńskiego oraz okoliczności dotyczących dzieci stron i ich sytuacji,
a w razie uznania powództwa – ustala przyczyny, które skłoniły do tego stronę pozwaną.        

W trakcie tej części rozprawy sąd zadaje również stronom pytania.

W przypadku rozwodu z orzeczeniem o winie, niezwykle istotnym są przedstawione przez nas dowody. Od poczynionych przez sąd ustaleń zależy bowiem rozstrzygnięcie tak ważkich kwestii jak podział majątku czy przyznanie alimentów.

W przypadku rozwodu bez orzekania o winie oraz braku wspólnych małoletnich dzieci minimalnym wymaganym zakresem postępowania dowodowego jest złożenie odpisu aktu małżeństwa oraz przesłuchanie małżonków. (Co więcej, obowiązku przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron nie uchyla uznanie powództwa ani przyznanie okoliczności faktycznych).

Natomiast wszelkie twierdzenia i dowody niezgłoszone w terminie zostaną pominięte przez sąd chyba, że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w pozwie, odpowiedzi na pozew lub dalszym piśmie przygotowawczym bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo, że występują inne wyjątkowe okoliczności.

Ponowne udzielenie głosu stronom i zamknięcie rozprawy

Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, sąd udziela głosu stronom. Najpierw przemawia powód, a w następnej kolejności pozwany. Strony mogą ograniczyć się do podtrzymania swoich wniosków co do istoty sprawy zgłoszonych na początku rozprawy bądź też mogą odnieść się do przeprowadzonego postępowania dowodowego oraz twierdzeń strony przeciwnej. Podczas przemówienia strony sąd może upomnieć ją
w przypadku powtórzeń, odbiegania od przedmiotu sprawy czy używania słów powszechnie uznanych za obraźliwe. Sąd nie powinien przerywać lub komentować samego przemówienia.- Prawo do swobodnej wypowiedzi!!

Następnie przewodniczący wydaje zarządzenie o zamknięciu rozprawy. Sąd powinien otworzyć zamkniętą rozprawę na nowo w sytuacji, gdy np. ujawniły się nowe okoliczności faktyczne lub zaszła zmiana w składzie sądu orzekającego przed wydaniem wyroku.

Orzeczenie rozwodu

Po zamknięciu rozprawy sąd orzeka na naradzie o rozwiązaniu małżeństwa poprzez rozwód w formie wyroku. Następnie sentencja jest odczytywana na posiedzeniu jawnym i dokonywane jest ustne uzasadnienie rozstrzygnięcia.

Uprawomocnienie się wyroku rozwodowego

Uprawomocnienie wyroku następuje po 21 dniach od jego wydania, jeżeli obie strony się z nim zgadzają i żadna ze stron nie wniesie apelacji. Jeżeli jedna ze stron pragnie otrzymać odpis wyroku, musi złożyć wniosek do sądu o przesłanie dokumentu. Co do zasady sąd nie wysyła wyroku do stron bez wniosku – jedynym wyjątkiem jest orzeczenie z zasądzonymi alimentami z nadaną klauzulą wykonalności.

Wydanie odpisu wyroku

Jeżeli strona nie zgadza się z treści wyroku, ma 7 dni od ogłoszenia wyroku na złożenie wniosku do sądu okręgowego o uzasadnienie wyroku.

Wniesienie apelacji

W ciągu 14 dni od daty otrzymania uzasadnienia strona, która nie zgadza się z treścią wyroku ma czas na złożenie apelacji. Jeżeli sąd apelacyjny, rozpatrujący odwołanie nie uchyli wyroku to wydaje orzeczenie, które jest prawomocne natychmiast po ogłoszeniu. Co istotne, w sprawach rozwodowych skarga kasacyjna nie przysługuje.

Co kiedy na rozprawie widzimy że Są nie zachowuje bezstronności

Celem wprowadzenia instytucji wyłączenia sędziego jest zapewnienie sprawowania wymiaru sprawiedliwości w warunkach optymalnych. Chodzi o wyłączenie wątpliwości co do bezstronności sędziego i to zarówno wątpliwości stron, jak i samego sędziego co do obiektywnego rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie SN z 21.11.2.106 r., II UO 5/16). Wspomniana instytucja służy uniknięciu sytuacji, które mogłyby postawić sędziego pod pręgierzem kierowanych pod jego adresem nieuzasadnionych zarzutów o brak bezstronności. Mogą to być także przyczyny niezawinione przez sędziego lub nawet niezależne od niego (por. postanowienie SN z 17.12.2014 r., I UO 3/14). Instytucja wyłączenia sędziego nie może być za to wykorzystywana jako środek przeciwdziałania ewentualnym naruszeniom prawa, albo przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania. Wspomniane już powiązanie subiektywnych wrażeń strony o konieczności wyłączenia sędziego i przesłanek obiektywnych oznacza konieczność zaistnienia konkretnych faktów, które mogą świadczyć o różnym traktowaniu stron lub nieprzychylności wobec jednej ze stron. Nie wystarczy sama potencjalna możliwość takiego zachowania sędziego i stosunku do stron (por. postanowienie SA w Szczecinie z 29.08.2012 r., III AUz 95/12). Sędzia orzekający w sprawie nie tylko powinien zachowywać się rzeczywiście zgodnie ze standardami niezawisłości i bezstronności, ale także jego zachowanie powinno odpowiadać takim standardom w ocenie zewnętrznej. Instytucja wyłączenia sędziego zmierza bowiem do budowania społecznego zaufania do wymiaru sprawiedliwości (por. postanowienie SN z 23.11.2011 r., III SO 9/11).

Wniosek o wyłączenie

Jeśli pojawią się wątpliwości co do bezstronności sędziego, należy złożyć wniosek o jego wyłączenie. Wniosek powinien zawierać wskazanie sędziego, którego dotyczy. Przyczyny wyłączenia należy uprawdopodobnić. Wniosek należy zgłosić przed przystąpieniem do rozprawy. Późniejsze złożenie wniosku jest dopuszczalne wówczas, gdy przyczyna wyłączenia powstała później lub strona poznała ją dopiero po przystąpieniu do rozprawy. Do czasu rozstrzygnięcia w przedmiocie wyłączenia, sędzia co prawda może podejmować dalsze czynności procesowe, ale nie może wydać orzeczenia lub zarządzenia kończącego postępowanie w sprawie.

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1822 z późn. zm.) – art. 48 § 1, art. 49, art .50.

Źródła:

https://www.infor.pl/prawo/prawo-karne/swiadek/704469,Jak-zachowac-sie-w-sadzie.html

https://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/1424713,wniosek-o-wylaczenie-sedziego-bezstronnosc-postepowanie-cywilne.html


0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Avatar placeholder

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *